Dress inspired by Madeleine Vionnet - the search for a new femininity. What is male, what is female?
2017/01/18
Madeleine Vionnet
Costume design, Kaska DKO, Antwerp, 2016-2017
Dress inspired by Madeleine Vionnet - the search for a new femininity. What is male, what is female?
Dress inspired by Madeleine Vionnet - the search for a new femininity. What is male, what is female?
2016/06/01
Landscape
Third assignment Costume design, Kaska DKO Antwerp, 2015-2016
A pebble beach in winter, with dark clouds hanging overhead - clouds that look threatening but actually make you feel comfortable, like a big blanket you can crawl under.
A pebble beach in winter, with dark clouds hanging overhead - clouds that look threatening but actually make you feel comfortable, like a big blanket you can crawl under.
 |
 |
 |  |
Medea & Creusa
Second assignment Costume Design, Kaska DKO Antwerp, 2015-2016
Medea, the deeply-hurt mother from Euripedes' play - sorceress, passion, fire
&
Creusa/Glauce, who wins over Jason's heart - playful, young, temptress
Set in Antwerp in the 1920's, with - of course - Greek influences.
Medea, the deeply-hurt mother from Euripedes' play - sorceress, passion, fire
&
Creusa/Glauce, who wins over Jason's heart - playful, young, temptress
Set in Antwerp in the 1920's, with - of course - Greek influences.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
2016/03/20
Orange costume
First assignment Costume Design, Kaska DKO Antwerpen, 2015-2016
This costume is based on an orange: it portrays a cross section, starting with the peel and ending with the segments.
This costume is based on an orange: it portrays a cross section, starting with the peel and ending with the segments.
 |
 |
|  |
2015/12/04
60 jaar!
Mijn moeder werd dit jaar zestig en dat leek me wel reden genoeg om eindelijk in te gaan op haar vraag om eens iets voor haar te maken. Want ik heb dat lang uitgesteld, om twee redenen: liefst van al wou ze dat ik een trui voor haar zou breien maar ik heb mezelf beloofd om daar nooit meer aan te beginnen. Màànden duurt dat (in mijn geval) en ik ben nooit helemaal tevreden van het resultaat. Qua anticlimax kan een breiproject wel tellen, vind ik. Ofwel ben ik te kritisch voor mezelf, wat me meteen bij de tweede reden brengt: er is zo mogelijk iemand nòg kritischer voor mij, en dat is mijn moeder (ze mag het lezen want ze weet het ;-). Ik weet nog heel goed hoe ze me bemoedigend toesprak toen ik haar vertelde dat ik mijn eerste rokje had gemaakt: "Dat kan je toch niet zelf maken, zoals in de winkel?" (ik heb nooit een goede reputatie gehad als het op handigheid aankwam). Of haar complimentje toen ze dat eerste rokje in het echt zag: "Leuk. Maar je kan er precies wel doorkijken." (gezien ikzelf ook overtuigd was van dat gebrek aan handigheid had ik me voor mijn eerste probeersel nog niet aan een rok-met-voering gewaagd). Ondertussen zijn we x-aantal jaar verder en voelde ik me eindelijk rijp genoeg om de Grote Test te doorstaan. Wegens een gigantische stapel projecten en een omgekeerd evenredige hoeveelheid beschikbare tijd koos ik voor eenvoudige LMV-patronen. Want less is more en het is het gebaar dat telt, nietwaar? Of nog: soms moet je de stofjes doen schitteren!
1. Hope cardigan
Naast kritiek, pleegt een moeder ook al eens wijze raad te hebben. Zo ook de mijne. Ik kan een lijst maken van dingen die ik "steeds in mijn handtas moet hebben zitten" die langer is dan alle verlanglijstjes van alle Antwerpse kindjes voor Sinterklaas én de kerstman samen, maar daar heb ik het nu niet over. Want een dikke pull, die past niet in een sjakos. Die moet je standaard altijd op het werk hebben liggen. En jawel, ik heb bij Mon Depot altijd een cardigan over mijn stoel hangen, want een kasteel dat warmt moeilijk op. En mijn moeder heeft nu een lekker warme Hope cardigan over haar bibliotheekstoel hangen, in een prachtig blauw pelsje van Strass, afgewerkt met boordstof van bij Bambiblauw. De trui zit écht op 1-2-3 ineen, ik was langer bezig met stofzuigen achteraf!
2. Jolene top
Deze had ik al eens voor mezelf gemaakt, maar in een iets te stugge witte tricot waardoor ik het gevoel kreeg er als een verpleegster bij te lopen. Nu koos ik voor een lichte jersey met zilveren streepjes, om het ook iets feestelijks te geven. En hier sloeg Murphy toe. Zoals het hoort, stikte ik netjes met een stretchsteek, zodat alles goed blijft meerekken. Maar owee als je dan een fout maakt. Zwart garen losmaken van een zwarte stof is op zich al niet het makkelijkste dat er bestaat. Maar zwart garen in stretchsteek losmaken uit een zwarte stof is mijn equivalent van de hel. Natùùrlijk heb ik een gaatje gemaakt, en natùùrlijk net op de moeilijkste plaats: het puntje van de V-hals. Na heel wat gevloek en geknoei heb ik het kunnen fixen, maar helaas loopt één streep ter hoogte van de hals nu niet meer recht, maar in een puntje gebogen. Voor een liefhebber van symmetrie is dat een doorn in het oog. Maar denk je dat la mama dat ziet? Nee, zij had commentaar op de breedte van de band onderaan. Terecht, moet ik toegeven, want ik weet dat ik daar bij mijn witte versie ook op heb moeten zoeken. In het patroon wordt gewerkt met boordstof en die rekt meer uit dan de jersey die ik wou gebruiken. Het was dus wat gokken om de goede breedte te krijgen, maar helaas heb ik fout gegokt. En nu breek ik me al een week het hoofd hoe ik dat ga kunnen fixen zonder die stretchsteek los te moeten maken...
Maar de hamvraag luidt uiteraard: ben ik geslaagd voor de Grote Test? Ik denk dat onderstaande foto's bewijzen dat ik op zijn minst een onderscheiding heb gehaald (en dat mijn moeder beter kan poseren dan ik):
1. Hope cardigan
Naast kritiek, pleegt een moeder ook al eens wijze raad te hebben. Zo ook de mijne. Ik kan een lijst maken van dingen die ik "steeds in mijn handtas moet hebben zitten" die langer is dan alle verlanglijstjes van alle Antwerpse kindjes voor Sinterklaas én de kerstman samen, maar daar heb ik het nu niet over. Want een dikke pull, die past niet in een sjakos. Die moet je standaard altijd op het werk hebben liggen. En jawel, ik heb bij Mon Depot altijd een cardigan over mijn stoel hangen, want een kasteel dat warmt moeilijk op. En mijn moeder heeft nu een lekker warme Hope cardigan over haar bibliotheekstoel hangen, in een prachtig blauw pelsje van Strass, afgewerkt met boordstof van bij Bambiblauw. De trui zit écht op 1-2-3 ineen, ik was langer bezig met stofzuigen achteraf!
2. Jolene top
Deze had ik al eens voor mezelf gemaakt, maar in een iets te stugge witte tricot waardoor ik het gevoel kreeg er als een verpleegster bij te lopen. Nu koos ik voor een lichte jersey met zilveren streepjes, om het ook iets feestelijks te geven. En hier sloeg Murphy toe. Zoals het hoort, stikte ik netjes met een stretchsteek, zodat alles goed blijft meerekken. Maar owee als je dan een fout maakt. Zwart garen losmaken van een zwarte stof is op zich al niet het makkelijkste dat er bestaat. Maar zwart garen in stretchsteek losmaken uit een zwarte stof is mijn equivalent van de hel. Natùùrlijk heb ik een gaatje gemaakt, en natùùrlijk net op de moeilijkste plaats: het puntje van de V-hals. Na heel wat gevloek en geknoei heb ik het kunnen fixen, maar helaas loopt één streep ter hoogte van de hals nu niet meer recht, maar in een puntje gebogen. Voor een liefhebber van symmetrie is dat een doorn in het oog. Maar denk je dat la mama dat ziet? Nee, zij had commentaar op de breedte van de band onderaan. Terecht, moet ik toegeven, want ik weet dat ik daar bij mijn witte versie ook op heb moeten zoeken. In het patroon wordt gewerkt met boordstof en die rekt meer uit dan de jersey die ik wou gebruiken. Het was dus wat gokken om de goede breedte te krijgen, maar helaas heb ik fout gegokt. En nu breek ik me al een week het hoofd hoe ik dat ga kunnen fixen zonder die stretchsteek los te moeten maken...
Maar de hamvraag luidt uiteraard: ben ik geslaagd voor de Grote Test? Ik denk dat onderstaande foto's bewijzen dat ik op zijn minst een onderscheiding heb gehaald (en dat mijn moeder beter kan poseren dan ik):
2015/10/07
A nana's fabric
Dé zomerhit onder de stoffen dit jaar was ongetwijfeld A nana's fabric van Aime comme Marie. Tencel, jersey, katoen en sweatstof in verschillende kleuren, met één constante: gouden ananassen! Veel prints vind je niet in mijn kleerkast (op een folieke na), want ik vind dat al snel kinderachtig, maar goud is stijlvol genoeg voor 30+, en ananassen zijn gewoon lekker (behalve op pizza en croque monsieur/madame). Dus op momenten dat ik me nog jong genoeg voel, haal ik deze rok uit de kast:
Jawel, fronsjes, het is een uitzondering. Het patroon is de Crescent skirt van Sewaholic, versie A ("slightly gathered" en kort) en wonder boven wonder, het is me gelukt met één meter stof! Al moet ik er meteen bij zeggen dat ik de zakken (yes, zakken!) kleiner heb gemaakt en dat ik mijn buik een heel klein beetje moet intrekken om erin te passen. Zoals je merkt is het geen rok voor elke dag want het gevoel jong én slank te zijn overvalt me niet zo vaak. Weet dus wel dat als je me tegenkomt met deze rok aan, ik een tòpdag heb!
Eentje is geentje, dus kocht ik ook één meter van de zwarte A nana's fabric. Omdat ik er graag een kersverse mama mee wilde plezieren maar er zelf ook verliefd op was, sloot ik een compromis. Baby Lewis kreeg een broekje én een muts (gelukkig vragen babykleertjes weinig stof), ik een leuk detail in mijn tweede Back is Back top:
De zwarte stof is een popeline van bij Eclips in Berchem, het patroon is de Back is Back van Vanessa Pouzet, mijn absolute favoriet van het moment! Ik maakte de top eerder al in wit met kanten detail en koos ook hier voor de zedige versie van de open rug. Het model past perfect, ik vind de afwerking met biais ideaal en ik hou ervan om stoffen te combineren - wat wil je nog meer? Meer details van de ananasjes misschien? Smakelijk!
2015/10/03
Gloria van Les Fusettes
Weinig tijd om te naaien voor mezelf dezer dagen, maar gelukkig heb ik een backlog aan materiaal om over te bloggen. Als eerste op de lijst staat mijn meest recente project: de Gloria-bloes van Les Fusettes:
Het patroon is ook beschikbaar als kleedje, maar fronskleedjes zijn zo'n mijn stijl niet. Deze bloes past perfect in mijn bibliothecarisgarderobe: netjes, getailleerd, professioneel. Ze spreken mij in de bibliotheek tenslotte aan met "mevrouw"!
Peplumtops (of tops à basques - het is een Franstalig patroon) zie je tegenwoordig niet meer zo vaak. Mij doen ze vooral denken aan films uit de jaren veertig (His girl Friday, bijvoorbeeld), al was er in de jaren tachtig ook een grote revival. Maar de peplums (pepla?) van toen zijn mij iets te extravagant, ik hou het liever bij die simpele schuine lijn die de heupen moet accentueren. Nadat ik eerder al een patroon uit Burda probeerde en in de vuilbak mocht kegelen was ik heel opgetogen dat ik deze versie vond! De combinatie met de uitstaande mouwtjes deed het hem. Ik ben momenteel in een Bowie-periode en kan maar niet genoeg krijgen van zijn Ziggy Stardust-kostuums. Onder andere deze fascineert me al een paar weken:
De kapmouwtjes in de Gloriabloes zijn gelukkig iets subtieler.
Rest me nog het patroon te bespreken: easy peasy. Behalve dat ik het mezelf moeilijk had gemaakt door iets te kwistig in de tailleband te knippen. Maar ik heb het kunnen fixen, mits breinbrekende berekeningen. Ik vond de uitleg van Les Fusettes nu wel niet bepaald op beginnersniveau - en dat bedoel ik voor zowel beginnende naaiers als voor mensen met een basiskennis Frans. Ik heb het patroon vooral op basis van vorige projecten gemaakt, maar dat ging wel vlot.
De stof kocht ik op het Stoffenspektakel, de knopen zijn gerecupereerd van een oude jas.
Het patroon is ook beschikbaar als kleedje, maar fronskleedjes zijn zo'n mijn stijl niet. Deze bloes past perfect in mijn bibliothecarisgarderobe: netjes, getailleerd, professioneel. Ze spreken mij in de bibliotheek tenslotte aan met "mevrouw"!
Peplumtops (of tops à basques - het is een Franstalig patroon) zie je tegenwoordig niet meer zo vaak. Mij doen ze vooral denken aan films uit de jaren veertig (His girl Friday, bijvoorbeeld), al was er in de jaren tachtig ook een grote revival. Maar de peplums (pepla?) van toen zijn mij iets te extravagant, ik hou het liever bij die simpele schuine lijn die de heupen moet accentueren. Nadat ik eerder al een patroon uit Burda probeerde en in de vuilbak mocht kegelen was ik heel opgetogen dat ik deze versie vond! De combinatie met de uitstaande mouwtjes deed het hem. Ik ben momenteel in een Bowie-periode en kan maar niet genoeg krijgen van zijn Ziggy Stardust-kostuums. Onder andere deze fascineert me al een paar weken:
Rest me nog het patroon te bespreken: easy peasy. Behalve dat ik het mezelf moeilijk had gemaakt door iets te kwistig in de tailleband te knippen. Maar ik heb het kunnen fixen, mits breinbrekende berekeningen. Ik vond de uitleg van Les Fusettes nu wel niet bepaald op beginnersniveau - en dat bedoel ik voor zowel beginnende naaiers als voor mensen met een basiskennis Frans. Ik heb het patroon vooral op basis van vorige projecten gemaakt, maar dat ging wel vlot.
De stof kocht ik op het Stoffenspektakel, de knopen zijn gerecupereerd van een oude jas.
Subscribe to:
Posts (Atom)